Oorsprong recidiverende orale ulceraties vooralsnog onbekend

Geschreven door Chris op 17 juli 2006


HYVES – Met grote snelheid gutst de vloeibare tandpasta door de mond. Tussen de tanden haalt het vuil weg en doodt het gevaarlijke bacteriën. Ook het tandvlees en het wangslijmvlies worden gepasseerd. Natuurlijk slaat de vloeibare substantie dat grijswitte zweertje aan de binnenkant van de lip ook niet over. Een onnoemelijk gevoel van pijn terroriseert je lichaam. Het brandt! Het brandt! De tranen springen in je ogen. De aft die zich gemanifesteerd heeft, zorgt voor een helse pijn. De periode van afzien is weer begonnen.

Enkele keren per jaar, wanneer alles even tegen zit, komt er nog een flink klap. Onverwachts, maar wel effectief. De opmars van de aft! Deze grijswitte zweertjes manifesteren zich op je wangslijmvlies, tandvlees of het verhemelte. Ze veroorzaken in sommige gevallen helse pijn tijdens het poetsen. En bij bepaalde voedselsoorten zet het zweertje zelfs zijn stekels op.

Aften staan bij doktoren beter bekend als recidiverende orale ulceraties (R.O.U.). Deze zweertjes worden ongeveer 5 tot 10 mm groot, maar laat je niet bedriegen door de omvang. Ze zijn venijnig, ze bitchen en nog erger ze zijn lelijk, spuuglelijk. Gelukkig zijn ze niet zichtbaar aan de buitenkant. Zo’n maanlandschap met kraters wil je echt niet op je gezicht hebben.

Wikipedia, da best internet encyclopedie ever heeft een mooie uitleg van het verschijnsel dat aft heet!

Als de afte zich manifesteert, ziet de omgeving ervan er roodachtig uit, en zien we een defect temidden van deze rode zone tot verder dan de basale membraan in de huid, vandaar ulceratie (zweer). De zweer is bedekt met een grijs-geel pseudomembraan, dat kan afgewreven worden, maar waarop bloeding volgt.

De oorsprong van dit zweertje is vooralsnog onbekend. Verschillende wetenschappers vermoeden dat de oorzaken uiteenlopend zijn. Stress, roken, vermoeidheid en zelfs een trauma kunnen de oorzaak zijn van R.O.U. Een veel opgeworpen theorie is de volgende:

Momenteel is de gangbare hypothese dat R.O.U. ontstaat door een synergisme van verschillende factoren. Zo zou een verwonding (trauma) een ideale plaats creëren voor een infectie van de Streptococcus sanguis, waarvoor dan door het lichaam antilichamen geproduceerd worden. Als er een immunologische stoornis is, kan het zijn dat deze antilichamen gericht zijn tegen het eigen lichaam, en dus het eigen weefsel zullen afbreken. Hierdoor ontstaat een defect, de ulceratie (zweer), die redelijk pijnlijk is. Aften zijn dus een uiting van een auto-immuunziekte. Vooral als de weerstand afneemt door ziekte, stress of vermoeidheid kunnen er aften ontstaan.

Aften zijn bij mij ook een veelvoorkomend verschijnsel (twee keer per jaar ofzo, haha). Het is niet gevaarlijk, maar wel vreselijk irritant. Het doet zeer, het brandt en zelfs zoenen gaat moeilijk. De ene keer heb je een grote die brand als de neten. De andere keer heb je een kleintje die alleen maar prikt. Momenteel heb ik er wederom last van. Deze brandt vreselijk en is ugly. De zweer heeft al een naam gekregen, namelijk Cleopatra. Kort gezegt: Cleo. Als je lang met elkaar opgescheept zit, ga je elkaar toch beter leren kennen…


Tags



Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht