X-file: Aliën abduction

Geschreven door Chris op 18 juni 2006


X-FILE 001 – De wereld vergaat! Je suis desolé. Ik ben droevig. Snikhuil. Mijn dvd-speler is een paar dagen geleden overleden. Echt een hele toestand. Mijn telefoon ging over, ik werd gebeld. Intussen draaide ik knetterhard Anastacia. Ik wilde dus mijn dvd-speler zachter zetten en toen gebeurde het. Ik kreeg de schok van mijn leven. Letterlijk! Ik voelde een tik door mijn vingers toen ik aan de volumeknop zat en was het gebeurd. Een hartstilstand. Ik heb nog geprobeerd hem te reanimeren, maar het was te laat. Hij was overleden. Mijn dvd-speler was nog geen twee jaar oud.

Vandaag ben ik naar de ITS geweest en heb een nieuwe dvd-speler gekocht. Ik ben weer helemaal blij. Nu hoop ik wel dat ik de cd van Anastacia veilig uit de oude speler kan verwijderen. Hopelijk komt dat goed tijdens de autopsie. Het was namelijk een redelijke dure CD in een gelimiteerde oplage, dus het zou zonde zijn als deze kapot zou gaan. Heel zonde. Snikhuil. Moewhaha. Ik ben gek, ik weet het.

Als ik dan toch in mineur ben, kan ik net zo goed verder zeuren. Na alle voorspoed in het tweede jaar, zat het de laatste dagen toch wel tegen. Ten eerste kreeg ik te horen dat ik een extra achtergrondverhaal voor praktijk moest schrijven. Mijn portfolio was niet voldoende, dus ik moet nog een extra opdracht doen. Deze rond ik morgen af en lever ik dan in. Hopelijk krijg ik dan mijn 4 studiepunten wel. Het schrijven van achtergrondverhalen ligt mij gewoonweg niet. Een goed boek of een scenario schrijf ik veel liever. Fictie is mijn ding.

Na regen komt zonneschijn is onzin. Na regen komt onweer, bliksem en gedonder. Dus de regen was gevallen, de bliksem was in mijn dvdspeler geslagen (bij wijze van spreke), dus het was nu echt tijd voor gedonder. Gisteren na twee hele leuke dagen kreeg ik de derde schok. Het tentamen van politiek, waar ik altijd al zo goed in ben geweest (ahum), heb ik volledig verpest door een 4,2 te halen. Ontzettend jammer en eigenlijk gewoon verschrikkelijk. Ik moet naar Route 1 en dat kan op deze manier niet. Maar de zonneschijn moet uiteindelijk komen. Dus ik ga nu duimen voor een 7,1 op mijn referaat en anders ga ik de komende twee weken blokken voor mijn tentamen. Dat ik straks gewoon een dikke 8 haal. Route 1, here I come!

Natuurlijk is mijn leven niet alleen drama, klote en ook nog eens vreselijk shit. Ook goede momenten komen op reguliere intervallen voorbij. Behalve als er aardstralen bij betrokken zijn, maar daar kom ik nog op terug. Eerst ga ik even heel wat dagen terug in de geschiedenis om precies te zijn zeven dagen, wel een hele week. Vorige week zaterdag ben ik namelijk met mijn ex uit geweest en het was echt heel gezellig en we hebben de hele nacht gedanst, gedronken en gekletst. We hebben zelfs een paar beroemdheden gespot. Wel hele foute, maar het was daarom nog steeds wel erg tof.

Helaas had ik die nacht geen slaapplek, dus hebben we samen overnacht in de auto. Met een slaapzak over mij heen en een kussen onder mijn hoofd heb ik van vier uur tot acht uur geslapen op een van de stoelen in de auto. Ik moet zeggen: het ligt best goed. De volgende morgen hebben we ontbeten in de auto en zijn we rond negen uur weer naar huis gereden. Het was echt reuze gezellig. Voor de roddeltantes onder ons, zij die de Story, Weekend of de Privé iedere week lezen, er is niets gebeurd.

Meer feesten stonden de afgelopen week op het programma. Afgelopen donderdag ben ik weer met een leuke groep mensen uit geweest. Eerst ben ik uit eten geweest en heb ik nog bij iemand gerelaxed. Tegen tien uur met de bus richting het centrum van Utrecht gegaan en hebben we ons een paar uurtjes vermaakt in een discotheek. Hoewel het best klein en rustig was, heb ik mij prima vermaakt. Helaas moesten we redelijk vroeg weer naar huis, omdat Gitta de volgende dag weer moest werken bij de Albert Heijn. Wuppies! Moewhaha.

We konden niet direct naar huis omdat de band van Randy’s fiets lek was en we geen fietspomp bij ons hadden. Daarom hebben we half Utrecht afgezocht naar een fietspomp, maar uiteindelijk hebben we er toch één gevonden. Vervolgens is Randy flink bezig geweest met pompen, maar uiteindelijk werd zijn band toch wel hard. Dubieus. Haha. Nou vervolgens zijn we met zijn drieën naar het huis van Gitta’s vader gefietst en daar zijn we blijven pitten. De volgende dag nog wat tv gekeken bij Randy, geshopt in Utrecht en tegen vier uur moest ik weer naar huis.

Overvallen door mijn moeheid viel ik ter hoogte van Amersfoort in slaap. Toen ik mijn ogen open deed was het bijna kwart over vijf. Verward keek ik weer op mijn horloge en vond het vreemd dat ik de omroepster nog niet had horen roepen: “Apeldoorn, station Apeldoorn”. De trein had al zeven minuten geleden al in Apeldoorn moet stoppen. Toen hoorde ik de klik van de geluidsinstallatie. Gelukkig toch nog station Apeldoorn. Ik keek intussen naar buiten en was er toch niet gerust op. Ik kreeg toch enigszins argwaan. De stem begon door de microfoon te praten. “Dames en heren over enkele ogenblikken station Deventer”. Ik schrok op en dacht SHIT! Als ik gewoon tien minuten eerder was wakker geworden, was ik gewoon op tijd thuis.

Of de NS station Apeldoorn heeft overgeslagen of dat ik in de tussentijd ontvoerd ben door Aliëns weet ik niet, maar er is iets gebeurd rond 17:06. Normaal gesproken slaap ik nooit diep en ook deze keer niet. Het is mij nog steeds een raadsel waarom ik de omroeper toen niet heb gehoord. Daarom is het logischer dat ik door Aliëns ontvoerd ben. Echt waar. Maar goed, ik moest dus een sprint trekken om de bus naar Apeldoorn te halen. Uiteindelijk was ik ruim een uur later thuis dan gepland. Ik was vet chagrijnig. Thuis kreeg ik ook het gedonder van politiek over mij heen. Gelukkig vierde mijn beste vriendin ‘savonds haar verjaardag, dus er was toch nog een beetje zonneschijn after all.

De verjaardag was echt heel gezellig. Mariska, Rene, Jerry, Rick, Marije en Kim waren aanwezig. Daarnaast natuurlijk ook jarige job Maaike en ik. We hebben gezellig gekletst, foto’s gemaakt en veel chips gegeten. De jarige job was op het einde van de avond een beetje van de kaart. De rosé sloeg weer in als een bom. Moewhaha. Ja, ik ben weer gemeen. Gelukkig was ze wel bij kennis en nog best scherp van geest, dus toen iedereen weg was hebben we nog gezellig gekletst met zijn tweeën. Dat was ook weer leuk. We hebben uiteindelijk de boel opgeruimd en om half 2 was ik weer thuis.

Bijna twee pagina’s vol en ik ben nog niet klaar, maar ik moet zo echt gaan slapen. Morgen weer vroeg op voor noeste arbeid. Het Zonnehuis heeft mij nodig. Die arme bewoners kunnen niet zonder eten, dus ik moet om zeven uur weer uit mijn bed. Nog even kort. Het gaat nog steeds goed met mijn oor. Gisteren heb ik voor het eerst op mijn geopereerde oor gelegen en het ging goed. Toch ben ik nog heel voorzichtig. Eén keer had ik snachts mijn hoofdband vergeten. Toen had ik maar mijn oor vastgezet met een paar sokken. Haha.

Met al die Aliëns, gekke sokken, vreemde feestjes en dergelijke lijkt het tijd geworden deze x-file uit te bereiden. Maar dat moet helaas een andere keer. Het verhaal, de theorieën over de slechte invloed van aardstralen komt een volgende keer. Het is zo’n delicaat en diepgeworteld onderwerp, dat kan ik gewoonweg niet afdoen met twee alinea’s op het einde. Dus to be continued…


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht