Stapels stress met de NS

Geschreven door Chris op 16 maart 2015


Vol optimisme sta ik op station Duivendrecht in de kou te wachten, hopend dat de trein snel komt. Helaas treedt de teleurstelling al gauw in als blijkt dat de trein de gebruikelijke vertraging van 5 minuten heeft die elke keer weer nodeloos oploopt. 
Als de trein dan eindelijk binnenrijdt, staat de kudde schapen al snel bij de deuren van de tweede klas te dringen tot ze naar binnen kunnen. Als ervaren treinreiziger denk ik slim te zijn en via de eerste klas binnen te dringen. Maar als ik als een van de eersten de tweede klas bereik, zie ik dat elke plek bezet is. Kak! Dat wordt staan…
Vanwege mijn holle rug is dat elke keer weer de ervaring van mijn leven. Langzaam voel ik mijn ruggenwervels in elkaar zakken en neemt de pijn in mijn onder rug toe terwijl van alle kanten mensen, die ik niet eens in mijn buurt wil hebben, tegen mij aandrukken. De broeierige zweetlucht wordt steeds erger net als de pijn in mijn kuiten. De trein schommelt en ik houd mij vast aan het bagagerek om maar niet om te vallen en bovenal mijn rug en kuiten te ontlasten. Intussen probeer ik met mijn enige vrije hand mijn telefoon te bedienen om een melding bij de NS te maken van de drukte in de trein. Niet dat ze er iets mee doen, want deze treinreis lijkt elke dag alleen maar drukker te worden. Maar als ik niets doe, gebeurt er ook niks denk ik dan maar. Een totaal zinloze gedachte in het geval van de NS, want ook al doe je wel wat…. Er gebeurt nog steeds niks waar je als reiziger profijt van hebt.
Intussen is de frustratie groter dan de pijn in mijn kuiten. En dat wil wat zeggen. De pijn trekt van mijn onderrug naar mijn schouders en begint te zeuren. Dan mompelt de omroeper uit de speakers dat we achter een stoptrein zitten en dat de vertraging zal oplopen en de trein dus nog langzamer gaat rijden. Het feest in mijn onderrug en mijn kuiten zal dus nog wel even duren. De pijn valt niet meer te negeren net als de aandrang om te plassen. Het einde is nog niet in zicht maar als ik nog langer moet staan bezwijk straks nog tussen de kudde schapen in de trein. Ik weet van gekkigheid niet meer hoe ik moet staan en ik ben nog niet eens halverwege. Ik tel de minuten af en dan gaat de trein ook nog stilstaan. Schiet mij maar lek. Au.


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht