Reyjavik – Vatnajökull (3)

Geschreven door Chris op 3 september 2012


REYKJAVIK – Geen gezeur en gassen. Dat was mijn attitude voor de trip naar Vik. Het mocht wel eens opschieten. Het dorp stelde weinig voor en we waren er met de auto zo doorheen. Het enige dat mij vanuit de auto aansprak was de kerk bovenaan de heuvel en de bungalows die tegen de berg stonden.

Een kleine pitstop was nodig om koers te bepalen en de noodzakelijkheid van het tanken te bespreken en een eventueel plaspunt vast te stellen. De omgeving bracht goede herinneringen aan Wie Is De Mol (WIDM) terug. Links zagen we de bungalows waarin de kandidaten hadden geslapen en rechts passeerden we de beroemde zwartzandstranden. Zou hier het vliegtuig hebben gelegen in de eerste aflevering van #WIDM?

Voor het eerst op de route kwam ik iets tegen wat ik nooit eerder had gezien. Aan de verdwaalde watervallen was ik al wel gewend, maar wat ik nog niet kende was een eenrichtingsbrug. Het scheelde dat er weinig verkeer op de weg was – genoeg om niet in paniek te raken als je strand met autopech – dus ik kon de brug zo oversteken om meteen de auto aan de kant te zetten voor een kodak-momentje. Het zwarte vulkaanzand moest op de foto.

Zeventig kilometer na Vik vonden we een mooie plek om te tanken. Betalen voor benzine was even een vreemde ervaring. In plaats van het tankstation machtigen voor een afschrijving, moest ik zelf uitrekenen voor hoeveel geld ik wilde tanken. Dankzij het rekenwonder dat naast mij zat, heb ik de tank precies vol kunnen gooien. In de zon hebben we nog van een ijsje genoten en zijn daarna weer de weg op gegaan, richting Höfn.

Het lavalandschap veranderde snel en we grepen bij Kirkjubæjarklaustur de kans om wat meer van het landschap te bekijken. Er was een fijne parkeerplaats met picknickbankjes en genoeg ruimte om rond te lopen en de spelonken te bekijken. Niet ver van de parkeerplaats ligt Fjaðrárgljúfur. Door deze kloof stroomt de Fjaðrá rivier die in de Skaftá uitmondt. Helaas hebben we hier weinig van kunnen zien. Desalniettemin is het een prachtige omgeving.

In de verte zagen we de tussen alle heiigheid de Vatnajökull al aan de horizon staan. De grootste gletsjer van Europa was een enorme ijsreus die zelfs groter is dan alle gletsjers van de Alphen en Noorwegen bij elkaar. En dat was te zien. Het was nog zeker tachtig kilometer rijden en we konden hem nu al nauwelijks tussen onze vingers houden. Nog een uurtje en we zouden het begin van de Vatnajökull bereiken, dan zouden we Skaftafell passeren.

Onderweg maakte ik nog een korte stop om een kleine waterval in het wild te fotograferen. Daarna reed ik door tot we aan de voet van die enorme gletsjer stonden. Speciaal voor toeristen was er een prachtig uitkijkpunt gemaakt. Vanaf de Skeiðarársandur hebben we de gletsjer bekeken en onder bewondering voor dit fenomeen uitgesproken. Op een rotspartij lagen monumentaal twee wrakstukken van een brug die de Grimsvotn tijdens zijn uitbarsting in 2011 naar de vernietiging heeft geholpen.

Graag wilde ik nog doorrijden tot het Gletsjermeer of Höfn. Helaas zat dat er niet in. Het was immers al vijf uur en ik moest ook nog weer terug naar Reykjavik. We besloten de drie bruggen van Sandur te passeren en daarna maakte ik rechtsomkeert.

… einde deel 3 (lees verder)


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht