Mijn bekentenis

Geschreven door Chris op 18 augustus 2017


De constante onrust in mijn hoofd achtervolgt mij al maanden. Ik heb mijzelf een grote belofte gedaan en elke dag stel ik mijzelf weer teleur. Zelfs nu ik deze woorden op papier zet, weet ik niet hoe ik dit moet rechtzetten. Maar misschien is mijn bekentenis wel het begin…

Stap 1 – Bekentenis: ik heb een probleem

De eerste stap in het herstelproces is toegeven dat je een probleem hebt. Dat durf ik inmiddels wel onder ogen te zien. Maandenlang heb ik het probleem genegeerd, zelfs als anderen mij erop wezen stak ik mijn kop in het zand. Op het werk gooide een collega een balletje op, maar ik liet het balletje net zo hard weer vallen. Zelfs mijn vriend begon erover. Niet één keer, maar wel vaker. Hij vond dat ik kansen liet liggen, grote kansen. En misschien is dat ook zo.

Na een drukke werkdag had ik onder de douche eindelijk tijd om na te denken, om mijn geest de ruimte te geven. En ineens hoorde ik dat stemmetje weer. Luid en duidelijk. De vragen die ik al maandenlang onderdrukte, kwamen stuk voor stuk langs. Ik hoorde de stem van mijn collega opnieuw haar vraag formuleren. Ook Niels stelde zijn vragen keer op keer. Hoe kan ik deze situatie nog langer negeren? Hoe kan ik mezelf weer recht in de ogen kijken?

Op deze en alle andere vragen kan ik maar één ding zeggen: ik moet mezelf accepteren zoals ik ben. Ik moet moet onder ogen zien wat ik heb gedaan. En vooral: wat ik niet heb gedaan. Ik baal van mezelf, dat durf ik wel te zeggen. Het is tijd voor een kentering, mijn vluchtgedrag moet hard  worden aangepakt. En die harde aanpak begint bij deze blog.

Inmiddels zit ik met kletsnat haar en een knoop in mijn maag op de bank. Mijn hartslag is snel, maar mijn vinger (ja, ik typ maar met 1 vinger) is sneller. Voor ik spijt krijg of weer smoesjes verzin, moet ik mijn bekentenis op papier zetten. Nog voordat ik mij kan bedenken moet ik dit verhaal publiceren. Alleen dan kan ik het tij keren, alleen dan weet ik zeker dat ik weer een beetje op koers ben, alleen dan kan ik mijzelf weer recht in de ogen kijken. Althans, ik kan het proberen.

Stap 2 – Waarom wil ik dit probleem oplossen?

De volgende stap in het herstelproces is in kaart brengen waarom je het probleem wil aanpakken. Voor een verslaafde is dat lijstje zo gemaakt, maar ook ik heb daar geen problemen mee. Mijn lijstje is namelijk wat vodka is voor een alcoholist: transparant en verzadigend:

Ik mis het continu
Ik hou ervan
Het gevoel zit diep geworteld in mijn genen

Genoeg redenen om aan de slag te gaan met mijn probleem. Waarom stel ik mezelf dan keer op keer teleur? Het antwoord is simpel: uitstelgedrag. Ik vind elke keer wel weer een reden – werken, schoonmaken, mailen, lezen, gamen, shoppen, slapen, fietsen, eten, praten, verjaren – om iets anders te doen. Maar nu komt daar een einde aan! Wacht! Laat ik dat nuanceren: nu is de tijd gekomen om mijn belofte weer te integreren in mijn leven. Nu is de tijd gekomen om te bekennen wat mij al maanden dwarszit.

Stap 3 – Maak een plan en kom tot actie

Een plan maken is simpel, een haalbaar plan maken is in mijn geval een stuk ingewikkelder. Als ik daar ‘the magic recipe’ voor had, was deze blog compleet overbodig. Daarom kom ik maar meteen tot actie en zal ik vertellen wat die onrust in mijn hoofd veroorzaakt. Dit is mijn bekentenis: ik ben een waardeloze schrijver, want ik heb al maanden niet meer geschreven. Wel woorden, maar geen verhalen. Dat kan toch niet? Ik wil weer schrijven: blogs, artikelen, proza en reisverhalen. Ik wil het, ik wil het, ik wil het. En dus ga ik het weer doen. There, I said it!

Binnenkort ga ik dus een batterij aan blogs opleveren (ik heb een archief waar je u tegen zegt) en begin ik weer aan mijn boek. Dat moet volgens Niels miljoenen opleveren. Maar eerst ga ik mijn startangst overwinnen. Je leest het op mijn website wanneer dat gelukt is. Wens me succes, dat doe ik ook!


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht