Remediaton van professor Layton

Geschreven door Chris op 15 april 2012


Sagen, mythen en legenden. In de loop van de geschiedenis kennen verhalen verschillende vormen en varianten. In de oertijd werd er gecommuniceerd via grotschilderingen. Later vertelde de bard via zang en dichtkunst zijn verhalen…Sinds de boekdrukkunst hebben deze verhalen een vastere vorm gekregen. De evolutie van het verhaal hield daarmee niet op. Via telegrafie en later radio, film en televisie werden ook verhalen overgedragen. Tegenwoordig heeft het narratieve element ook videogames bereikt. Steeds meer wordt er nagedacht over hoe games ook een verhaal kunnen vertellen. Dit komt duidelijk terug in Professor Layton en de doos van Pandora. Een spel dat vertelt over de mythe rondom de doos van Pandora.

Nieuwe media zijn vaak beïnvloed door oude media. De website van het NRC handelsblad heeft zich bijvoorbeeld laten inspireren door het oudere medium de krant. De opmaak doet veel denken aan het oude vertrouwde dagblad. Andersom reageert de krant ook op de ontwikkeling van de website, door bijvoorbeeld een deel van de opmaak over te nemen. De wederzijdse reactie tussen oude en nieuwe media wordt ook wel remediation genoemd. In videogames zie je dat ook terug.

“Er schijnt een kist te bestaan die iedereen doodt, die hem opent. Geloof jij dat zoiets bestaat?” Daarmee begint de uitdaging van Professor Layton en de doos van Pandora. De videogame legt sterk de nadruk op het narratief. Het verhaal is, net als een boek, opgesplitst in hoofdstukken. Elke hoofdstuk wordt ingeluid met een verhaal, waarna de speler zijn zoektocht kan voortzetten, bijvoorbeeld naar een geheime dagboeksleutel of een fotosnipper. Elke stukje brengt je dichterbij de oplossing, maar ook deze videogame kent onverwachte plotwendingen zoals een roman. Daarom is het spel duidelijk een remediation van het boek.

Sleutelmomenten worden ondersteund door filmfragmenten. De speler verliest even de controle over het spel. Het spel verandert in een korte animatiefilm, waarbij de tweedimensionale personages tot leven komen. Er is sprake van immediacy. De speler vergeet de wereld om zich heen. Hij gaat diep op in het verhaal dat zich voor hem afspeelt. Het kleine beetje afstandelijkheid verdwijnt, waardoor de speler zich in de wereld van Professor Layton waant: de aanwezigheid van het medium is vergeten. De filmfragmenten remediëren eerder film dan televisie.

Het verhaal over de doos van Pandora brengt je in contact met verschillende mensen. Van een man die stinkt naar knoflook tot een gepassioneerde actrice. Stuk voor stuk dragen ze bij aan de oplossing van het mysterie. Dat doen ze door middel van puzzels.  Het oplossen van deze puzzels haalt je even uit het verhaal en zet je tot denken aan. Het zijn echte breinbrekers. Hierbij wordt de speler zich weer bewust van het medium. Deze stijl van visuele representatie wordt volgens Bolter en Grussin hypermediated genoemd. Met behulp van de stylus moet men de oplossing van de puzzel geven op het touchscreen. Naar mate het spel vordert worden de puzzels moeilijker. Al ligt de oplossing soms dichterbij dan je denkt.

Naast het boek en de film is een vrij uniek aspect remediated, namelijk het fototoestel. De makers laten je eerst zoeken naar de onderdelen van het fototoestel. Vervolgens moet je deze eigenhandig in elkaar zetten.  Als dat gelukt is, kun je met het apparaat verschillende sinistere locaties fotograferen. Op basis van deze foto’s kun je daarna veranderingen in de omgeving constateren. Al deze elementen dragen bij aan de oplossing van het mysterie: het geheim van de doos van Pandora.

Nieuwe media nemen duidelijk elementen van oude media over. In de videogame Professor Layton en de doos van Pandora zijn dat zeker het boek, film en de fotocamera. Aan de andere kant nemen oude media ook elementen van nieuwe media over. Denk maar aan het voorbeeld van het NRC handelsblad. Duidelijker is de komst van de e-reader. Dit is een elektronische versie van het boek. Of de overgang van een analoge camera naar een digitale camera. ”What is new about new media comes from the particular ways in which they refashion older media and the ways in which older media refashion themselves to answer the challeges of new media.” [Bolter & Grusin 1999: P. 15] Deze twee kanten van dezelfde medaille wordt ook wel aangeduid met double logic.

Professor Layton en de doos van Pandora blijkt duidelijk remediated. Het is een interactief spel met een duidelijke narratief. De puzzels en de filmische intermezzo’s geven weer dat er ook elementen uit de cinema ontleend zijn. Het verhaal eindigt met de ware onthulling over de doos van Pandora. De uitkomst blijkt echter anders dan verwacht. Wat dat betreft is de ontknoping net zo onvoorspelbaar als in menig boek of film. De doos van Pandora heeft zeker wat verrassingen in petto.


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht