Spookstad

Geschreven door Chris op 31 augustus 2012


De kerkklokken echoën door de grimmige straten,
Bonzend van de hippocampus tot in de diepste herinnering.
Het grind van de aspirine laat zich meevoeren,
Razendsnel door de snelweg van mijn lichaam.

Binnen de muren schudt de stad links en rechts
Schaduwen griffen in de grijze massa van gedachten
Tot aan de monotonie van grijsblauw.

De kerkklokken zwijgen waar het grind vermalen is tot gruis.
En de bim, bam, bom van deze griezel, is verdwenen in de luwte.
Opdat de stilte wederkeert in de spookstad van mijn brein.


Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht