Opgewacht

Geschreven door Chris op 1 mei 2013


Ze wachtte geduldig,
Zonder besef van de tijd
Waar is haar dochter,
Haar kleine meid?

Vrij laat om te waken
Maar nog zeker op tijd.
Nu klaar voor de weg,
Die naar Vader leidt.

Nog een laatste blik,
Een tevreden lach.
Eerst vijf zuchten,
En dan… gedag.


1 reactie

  1. Je verhaal heeft me gegrepen,
    vol emotie, precies zoals je bent.
    Misschien niet huilen, maar ik lees toch je verdriet en pijn
    Wees je bewust, ik zal er altijd voor je zijn.

Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht