Recente Poëzie

Ze wachtte geduldig,
Zonder besef van de tijd
Waar is haar dochter,
Haar kleine meid?

Vrij laat om te waken Lees verder

De kerkklokken echoën door de grimmige straten,
Bonzend van de hippocampus tot in de diepste herinnering.
Het grind van de aspirine laat zich meevoeren,
Razendsnel door de snelweg van mijn lichaam. Lees verder

Een gedichtje over de straat waar ik zo van hield…

Zachtjes tik de regen,
Op de grijs grauwe grond
Eventjes net zo verlegen
Als ik hier vroeger stond Lees verder