De olijven van Converse

Geschreven door Chris op 1 september 2012


Alle schoenen lagen op een hoop. Ze waren stom, lelijk en lomp: ik wilde ze niet meer. Ik wilde iets nieuws, iets unieks. Nikes zouden zeker niet meer in mijn kast komen. Pas als ik gedegradeerd zou worden naar een woonwagenkamp, wilde ik die gedachte weer toelaten. Nee, ik wilde een revolutie in het schoeiselmuseum van het Kasteel. Lekker retro en super hip.

Trots kwam ik na een dagje winkelen thuis met een paar olijfgroene All Stars. Limited edition natuurlijk, dat maakte de schoen alleen maar specialer. Normaliter heb ik helemaal geen schoenenfetisj, maar mijn voeten hadden de afgelopen twintig jaar al genoeg vernederingen moeten doorstaan dat ik het tijd vond voor verandering. En ik wist zeker dat mijn mooie All Stars die zouden brengen.

Het kleine voetenparadijsje zat als gegoten. Iedere stap was een genot. Niet alleen voor het oog, maar ook voor de inhoud. Geen schoen had zo heerlijk gezeten. Hoe ik een levenlang zonder had gedaan, kon ik mij niet indenken. Het was net als met mobieltjes: vroeger had je ze niet en nu zijn ze onmisbaar.

Ik was Adam en de schoenen waren mijn oogappeltjes. En nooit, maar dan ook echt nooit zou ik van de verboden vrucht snoepen. Jammer genoeg deed ook in dit geval Eva dat wel. Vrolijk en totaal argeloos scheerde ze met haar fiets langs mijn voet. Ik voelde een onbeschrijfbare pijn. Ook al bloedde het niet, ik geloof dat op dat moment mijn hart brak.

Boeten moeten we voor onze zonden. En dat deed Eva ook. Ik kreeg een schadevergoeding van de verzekering, maar het mocht niet baten. Het kwaad was geschied en het zou nooit meer zoals vroeger kunnen worden. En dat heb ik geweten. Nooit meer heeft een All Star zo lekker gezeten als mijn eerste paar.

Beschrijf een persoonlijke relatie met een kledingstuk. Doe dit vanuit de Ik-vorm.
– Schrijversvakschool


1 reactie

  1. Ahhh arme jongen! En als je nou eens witte erna scoort die goddelijk zitten en er n kleurtje overheen gooit? Je bent creatief genoeg.
    X

Plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht

Korte Verhalen